مقدمهاين پژوهش محوري درباره واژه قرآني «انتقام» مدتي پيش انجام شد. منظور از قرآن پژوهي، تحقيقاتي است که بر قرآن و جنبه هاي مختلف آن و به روش قرآن پژوهي انجام مي گيرد و منحصر به تفسير ترتيبي مصطلح، تفسير مسئلهي، پژوهشهاي علوم قرآني، و . . نيست. روش روش قرآن پژوهي حاضر برگرفته از تحقيقات و تجاربي مي باشد که طي دو دهه توسط استاد دکتر سيدمهدي موحدابطحي انجام شده است. اين شيوه هفت مرحله متمايز دارد:1) تعيين مسأله، 2) واژه شناسي مروز آیندهت، 3) استقراء، 4) ربط (ترابط)، 5) استفاده از تبيين هاي مبين قرآ

خليج فارس (درياي پارسي) درياي نيمه بسته است، نه خليج!1. ورود و خروج به خليج فارس نيازمند عبور از آبهاي سرزميني (ايران يا عمان) در محدوده 12 مايل دريايي است و خروجي يا وروديِ خليج فارس (تنگه هرمز) آبراهه بين المللي محسوب نمي شود.2.خليج فارس با عنايت به مورد سوم، فلات قاره اي براي کشورهاي حاشيه آن است و يک پهنه دريايي آزاد يا بين المللي محسوب نمي شود.3.ماده 122/1982: تعريف درياي بسته يا نيمه بسته: عبارت اند از خليج يا ابراه دريايي که بوسيله چند کشور احاطه شده و از طريق گذرگاه باريکي به درياي ديگر

 1. عمده طول تنگه هرمز محصور به «آبهاي سرزمينيِ» جمهوري اسلامي ايران است اما قسمت محدودي در مجاورت آبهاي سرزميني مملکت پادشاهي عمان و امارات عربي مي باشد. 2.عرض آبهاي سرزميني از پايينترين خطر جزر در ساحل (يا از پيشرو ترين تاسيسات دائمي بندري) تا 12 مايل دريايي محاسبه مي شود.3.آبهاي سرزميني ايران و عمان در بيشتر طول تنگ هرمز با يکديگر تلاقي دارند: يعني بين آن دو، هيچ آبراهي خارج از آب سرزميني (بين المللي) وجود ندارد.4.ورود و خروج به خليج فارس نيازمند عبور از آبهاي سرزميني (ايران يا عمان يا امارات

ایران مجاز بوده و هست که قوانین ویژه زمان جنگ یا تهدید به جنگ را برای تنگه هرمز تعیین کند.1.کلیه شناورها یا زیردریایی ها یا هواگردها می بایست در زمان صلح یا جنگ یا تهدید، مجوز عبور از حاکمان آبهای سرزمینی تنگه هرمز را کسب نمایند. توافق سه جانبه ایران و عمان و سازمان بین المللی دریانوردی (ایمو)[1] مانع اجرای این قانون نیست. 2.در زمان جنگ یا تهدید به تجاوز، مقررات ویژه ای از طرف حاکمان آبهای سرزمینی اعمال خواهد شد. این مقررات می تواند کشورهای دیگر (مشارکت کننده مستقیم یا پشتیبان یا تسهیل کننده

 1.      مي تواند ممنوع/تعليق شود زيرا: a.     مطابق نظريه ديوان بين المللي دادگستري[1]، عبور بي ضرر کشتيهاي خارجي نبايد در تنگه هاي بين المللي به حالت تعليق درآيد. اما تنگه هرمز يک تنگه بين المللي نيست بلکه تنگه اي در «آبهاي سرزميني» ايران و عمان است که يک درياي آزاد را به يک «درياي نيمه بسته» و يک «منطقه انحصاري اقتصادي» يعني به خليج فارس متصل مي کند. b.     با استناد به بند 4 از ماده 16 و مواد 34 تا 45 از عهدنامه 1958 ژنو، تنگه هرمز در خدمت کشتيراني بين المللي است اما تابع نظام حقوقي درياي سر